Spacer u ujścia Panke.

Opublikowano przez

20.03.16. Wedding – dawna dzielnica robotnicza – to nie jest Berlin jaki znamy z pocztówek, ale jakże charakterystyczna część tego miasta i jego historii. Monika była dziś naszą przewodniczką i nawet ci którzy znają tę część miasta od lat, dowiedzieli się i zobaczyli cos nowego.

fot. BM

fot. BM

Fascynujące tuż, tuż obok tak dobrze znanych ulic płynie Panke i z tej perspektywy wszystko wygląda nieco inaczej. Popatrzcie na tę starą kamienicę…tam obok tego fabrycznego komina… a to była zajezdnia tramwajowa….a tam młyn wodny… Luisenbad… Wokół pełno ciekawostek, których wcale się nie spostrzega pędząc na co dzień w pospiechu.
Marzec niestety nie zaprezentował sie ze swej najlepszej strony, zmarzliśmy co nieco bo tempo spaceru było nie za szybkie, ale po ogrzewającej przerwie dotarliśmy do bunkra królującego nad Humbolthein- parkiem, skąd roztacza sie widok na północną część Berlina.
Do następnego spaceru!
B. Muschol

Z wizytą w Muzeum Żydowskim, Berlin.

Opublikowano przez

13.03.2016.
Odwiedzanie muzeum organizowane przez nasz klub ma niewątpliwe plusy: często wchodzimy na zasadach specjalnych (jak tym razem) a jak przewodnik nie trafia tym co mówi do słuchaczy (jak tym razem), to zawsze jest obok ktoś, z kim można ciekawie(j) porozmawiać.. na temat ekspozycji, albo na jakikolwiek inny temat.
Muzeum Żydowskie w Berlinie zostało oficjalnie otwarte w 2001 roku. Niektórzy zachwycali się surowym, jak pudełko rozsypanych puzzli pokręconym pomysłem na architekturę, inni byli zdumieni wielkością obiektu i skromną w porównaniu, zawartością.
Po latach odwiedzając obiekt ponownie, mogę stwierdzić: nic się specjalnie nie zmieniło.
Długie korytarze, wprowadzające w podenerwowanie i zakłócające błędnik zabiegi architektoniczne pozostały, goły beton i metry pustych ścian – bez zmian. Ekspozycja porozrzucana, sporo multimediów, można dotykać i obracać i wyciągać szufladki. Jednak w porównaniu do tego co widziałam w Muzeum Żydowskim w Warszawie, nie ma nad czym się zatrzymać. I do tego przewodnik mówiący jak do dzieci, straszne! Nic, byliśmy, widzieliśmy, wyszliśmy. Potwierdziło się, nie ważne co się pokazuje, ważne jak.
Jak dobrze, że z fajnymi ludźmi można po takim ‘traumatycznym przedpołudniu’ iść na dobra kawę i miłą rozmową zatrzeć rozczarowanie.
MRZ

Takie historie!

Opublikowano przez

28.02.2016. Bernauer Straße, ulica-muzeum. Poszliśmy środkiem dawnej ‘strefy śmierci’. Wyburzono tu pas miasta, zabytkowy kościół, rozdzielono rodziny, wydano tysiące marek. Można tu przyjść samemu, popatrzeć, poczytać. Jednak są wśród nas ludzie którzy widzieli historię przez okno. Potykali się o Nią, idąc na zakupy, śpiesząc się przed godziną policyjną. Tak w Kraju – w Polsce jak i tu, w Berlinie. Z humorem, od serca koleżanka opowiedziała jak to jest jest mieszkać przez ostatnie 35lat w Berlinie, mieście przełomu historii najnowszej. Jak to jest, gdy budzisz się rano a za oknem widzisz, wybudowany przez noc, mur z zasiekami a potem psy i ludzi z karabinami. Co tak naprawdę znaczą zdjęcia nastolatków na ‘ścianie pamięci’ i znany na cały świat, żołnierz skaczący przez zasieki. Opowiedziała też, jak to było być Polką w o(d)grodzonym Berlinie Zachodnim.

fot. MRZ

fot. MRZ

Warto było tego posłuchać, warto było się zadumać. A potem uśmiechnąć do młodych ludzi sprzedających kolorowo zadrukowane T-shirty w Mauer Park. Bo Trödeln czy Rocken na wolnym powietrzu, dziecko z latawcem to już Prenzlauer Berg współczesny, część miasta, które powstało prawie na nowo, po zburzeniu muru.
MRZ.

Z wizytą w Gubine.

Opublikowano przez

Bal Walentynkowy na 100 par, (…no może trochę mniej), wycieczka po pięknym miasteczku Gubin/Guben i wiele innych przeżyć w miłej atmosferze. To wszystko dzięki zaproszeniu przez oddział miejski PTTK w tym mieście.

fot. PTTK Gubin

fot. PTTK Gubin


Dwa „wiosenne” dni naszej wycieczki w połowie lutego zakończyliśmy spotkaniem z grupa, z Klubu Morsów, którzy szukając „ochłody” kąpali się w pobliskim jeziorze Borek w okolicach Kosarzyna.
Było ognisko, śpiew i turystyczne biwakowanie. Pozostały miłe wspomnienia.
JAW